Rencontres d'Arles

14 september was het weer zover, fotoclub Zwijndrecht ging op excursie. Remco had zich weer ingespannen om het gezellig samenzijn te combineren met een fototentoonstelling en was met het voorstel gekomen om naar Arles in Frankrijk te gaan. De reis naar Arles werd door een deel van de groep gemaakt met de auto en de anderen gingen met het vliegtuig, maar door de app-groep die Remco had opgezet werden we constant op de hoogte gehouden over de voortgang. Eigenlijk heeft de app ons gedurende de dagen behoorlijk beziggehouden met soms wel 40 berichten in een uur. Meestal waren de berichten niet echt noodzakelijk maar vrolijk was het wel allemaal.

De vliegtuiggroep had wel enig geduld nodig bij het vertrek. omdat ze de pech hadden dat een vage Afrikaanse koning (het was niet Sobhuza II uit Swaziland, want die is in 1986 overleden) met zijn gevolg ook naar Marseille wilde en hierdoor was er een vertraging van ruim een uur. maar de stemming bleef uitstekend. De autogroep moest tot aan Lyon heel veel slecht weer trotseren, maar ook zij lieten zich niet uit het veld slaan. Wat betreft de fotografie was er een enorme diversiteit aan werk te zien van veelal bekende, maar ook onbekende fotografen en sommigen van de groep waren niet te verzadigen.

Deze tentoonstelling is een jaarlijks gebeuren sinds 1970 en er zijn exposities te bewonderen in de verschillende bijzondere historische locaties die de stad Arles rijk is. Je vindt er 40 exposities en daarbovenop nog eens heel veel kleinere locaties (denk aan de etalage van de slager) waar foto’s worden geëxposeerd. Dit jaar waren er ook retrospectieven van Annie Leibovitch en Michael Wolff. Grootheden als Martin Parr en Elliot Erwitt hebben hier aan het begin van hun carrière geëxposeerd.

Het werk van Carlos Ayesta & Guillaume Bression heeft bij de groep veel indruk gemaakt, Zij reisden vanaf 2011 diverse keren naar Fukushima direct na de aardbeving en de daaropvolgende tsunami. Hun werk is een mix van documentair, conceptueel, portret en zelfs in scène gezette foto’s. En dan de fotoboeken, oh de fotoboeken. Je vindt er alle boeken die meedingen naar een prijs. Maar ook een enorme fotoboekenmarkt op het festivalterrein. Eindeloos bladerplezier voor diverse leden van onze club. 

Zoals al genoemd was ook de stad Arles een bezienswaardigheid en er heerst een heel aantrekkelijk klimaat, dus we hebben ons daar kostelijk vermaakt. Ik begrijp dan ook echt niet dat Vincent van Gogh juist hier een deel van zijn oor afsneed. In Arles is een grote diversiteit aan restaurants en daar hebben we dan ook weer goed gebruik van gemaakt, evenals van de plaatselijke drinkgelegenheden.

Het nadeel van zo’n groot evenement is wel, dat je heel veel moet lopen om alles te zien, de stappentellers sloegen bij sommigen op tilt. De terugreis op zondag verliep voor de autogroep weer net als de heenreis met regen vanaf Lyon. De vliegtuiggroep heeft ook nog een fantastische tentoonstelling kunnen bezoeken van Henri Cartier Bresson in het historische plaatsje Les-Baux-de-Provence.